wtorek, 30 września 2014

Im większa, tym lepsza

PROJEKT PIKTOGRAFIA - czyli jak skutecznie uczyć matematyki Na stronie PIKTOGRAFIA znajdziecie Państwo opis pakietu, scenariusze zajęć,plansze do gier i piktogramy. "Im większa, tym lepsza" to gra strategiczna. Wykorzystane zostały pomoce z pakietu PIKTOGRAMY: plansza, 2 kostki sześciościenne oraz trzy piktogramy chusteczek. Po rzucie kostkami uczniowie mieli wybór - mogli dodać lub odjąć oczka. Ale... musieli pomyśleć którą drogę wybrać, gdzie warto skręcić i mieć szanse na wyższy wynik. Gdy pionek był na polu z piktogramem, taki musieli wziąć. Gra kończyła się w momencie, gdy ostatni gracz "dojechał" do mety. Wówczas dzieci przeliczały, ile zdobyły punktów. Co się okazało? Każdy policzył swe chusteczki. Wyniki były imponujące: 854, 628. Zadania w ćwiczeniach (na razie) to obliczenia w zakresie drugiej dziesiątki, bez przekraczania progu dziesiątkowego. A drugoklasiści świetnie poradzili sobie z liczeniem w zakresie 1000. Dzieci liczyły różnymi sposobami - takimi, którymi im było łatwiej. Najważniejsze, że poprawnie!

Pakiety dotarły do nas tydzień temu. Uczniowie uwielbiają zajęcia z piktogramami. Ich króciutkie wypowiedzi "za". Aleksandra Schoen-Kamińska, nauczyciel edukacji wczesnoszkolnej w Zespole Szkół nr 3 w Pile, autorka stron KLIKANKOWO oraz PATYCZAKI TABLECIAKI, w swej pracy wykorzystuje nowoczesne techniki informacyjno-komunikacyjne, pracuje z klasą na tabletach.

Znajdź liczby.

Bardzo lubię zabawy matematyczne, gdzie trzeba się poruszać. Mózg lubi ruch. Mimo, że mam pierwszaki i nie wprowadziłam jeszcze żadnej liczby moi uczniowie bawią się matematyką.
Potrzebujemy kartoniki z liczbami w wybranym zakresie liczbowym. Każde dziecko losuje kartonik. Zadaniem jest znalezienie kolegi z kartonikiem, na którym jest zapisana liczba o jeden, dwa...większa, mniejsza. Znalezienie takich kartoników, których zapisane liczby dadzą podany wynik - 12, 15...itp
Dzieci, które nie znajdują pary łączą się w dowolny sposób, ale muszą podać sumę i obliczyć ile im zabrakło, albo o ile mają za dużo do podanego przeze mnie wyniku..



Jolanta Okuniewska - nauczycielka edukacji wczesnoszkolnej i języka angielskiego w klasach I-III w Szkole Podstawowej nr 13 w Olsztynie. Ambasador międzynarodowego programu eTwinning. Autorka bloga tableciaki.blogspot.com i ebooka "Technologie są dla dzieci, poradnik dla nauczycieli edukacji wczesnoszkolnej".

Ortograficzny tuzin

Gra "Ortograficzny tuzin" - to poznanie zestawu 12 wyrazów z rozmaitymi trudnościami ortograficznymi. Zestawy można wymieniać. Do zabawy potrzebna jest plansza z dwunastoma polami, na każdym z nich jest zaznaczona inna trudność ortograficzna, ww zestaw wyrazów oraz dwie sześciościenne kostki. Uczniowie rzucają kostkami, liczbę oczek dodają lub odejmują (przy okazji trenują rachunek pamięciowy). Po dokonaniu obliczeń zerkają na pole i z zestawu swoich wyrazów wybierają ten z odpowiednią trudnością ortograficzną.
Podsumowaniem zabawy jest poprawne zapisanie jak największej liczby wyrazów. Aleksandra Schoen-Kamińska, nauczyciel edukacji wczesnoszkolnej w Zespole Szkół nr 3 w Pile, autorka stron KLIKANKOWO oraz PATYCZAKI TABLECIAKI, w swej pracy wykorzystuje nowoczesne techniki informacyjno-komunikacyjne, pracuje z klasą na tabletach.

Wędrujący klocek

Na zajęciach wykorzystano aplikację ze strony internetowej . Na początku rozdałam dzieciom plansze z siatką oraz jeden klocek z układanki Jenga. Uczniowie "sterowali" klockiem. Mogli nim poruszać w lewo, prawo, w górę i w dół. Klocek mógł wykonać tylko jeden ruch. Ta zabawa miała pobudzić wyobraźnię przestrzenną. Potem przeszliśmy do strony, gdzie czekały zadania. Uczniowie przeszli kilka poziomów. Klocek wędrował po wyznaczonej trasie. Przy dobrze wybranej nawigacji przesuwał się, lecz jeśli ktoś wybrał błędną strzałkę zadanie rozpoczynał od początku. Zabawa bardzo skupiła uwagę dzieci.
osiągnięte efekty zajęć: kształtowanie wyobraźni przestrzennej, kształtowanie logicznego myślenia podczas sterowania klockiem na wyznaczonej trasie, wprowadzenie elementu programowania, nauka przez zabawę. Inna wersja tej zabawy, już bez wykorzystania tabletów: uczniowie mogą pracować w parach, trójkach, czwórkach. Wyznaczają na planszy START i METĘ. Każdy z nich wypowiada polecenie, związane z ruchem klocka, pionka, ludzika Lego - 3 pola w lewo, dwa pola w dół, jedno pole do góry. Mogą też opracować strategię zabawy, np. ludzik dociera do mety w 7 ruchach. Aleksandra Schoen-Kamińska, nauczyciel edukacji wczesnoszkolnej w Zespole Szkół nr 3 w Pile, autorka stron KLIKANKOWO oraz PATYCZAKI TABLECIAKI, w swej pracy wykorzystuje nowoczesne techniki informacyjno-komunikacyjne, pracuje z klasą na tabletach.

niedziela, 28 września 2014

Ile schowałem? Oblicz i sprawdź.

Dzieci dobierają się w pary. Każda z par ma przygotowane przedmioty: książkę z ćwiczeniami lub chustę, klocki (taka sama ilość dla każdego dziecka, np. po 9), liczmany jako punkty za poprawne wykonanie zadania.

Jedno dziecko (odpowiadające na pytanie) zamyka oczy a drugie (zadające pytanie) chowa pod książkę ćwiczeń pewną ilość klocków. Zadaniem pierwszego dziecka po otwarciu oczu jest:

  • obliczenie ile klocków zostało schowanych (np. w oparciu o liczbę klocków, które nie zostały schowane), 
  • podanie wyniku na palcach,
  • sprawdzenie poprawności obliczenia przez odkrycie klocków i ich przeliczenie. 


Za każdą poprawną odpowiedź jest punkt - liczman. Zabawa przebiega w ciszy, gdyż dzieci porozumiewają się gestami. Po każdym zadaniu następuje zamiana ról.

Edyta Jurys - nauczycielka edukacji wczesnoszkolnej, logopeda. Pracuje w Szkole Podstawowej nr 9 w Koszalinie (woj. zachodniopomorskie)Swoim doświadczeniem i pomysłami dzieli się na blogu Echo ho-ho! Blog nauczyciela terapeuty.  


Kółko i krzyżyk

Uwielbiam gry, które można modyfikować na różne sposoby i można je wykorzystać podczas niemalże każdej aktywności edukacyjnej. Taką grą jest niewątpliwie Kółko i krzyżyk.

czwartek, 25 września 2014

ZIP, ZAP, ZUB

Dzieci stoją (lub siedzą) w kręgu. Osoba prowadząca stoi w środku i w szybkim tempie wskazuje losowo wybrane dziecko, mówiąc przy tym:
ZIP - należy podać imię sąsiada z prawej
albo
ZAP - imię sąsiada z lewej
albo
ZUB - swoje własne imię
Można zamiast wskazywania palcem przekazywać piłeczkę lub inny gadżet. Zaręczam, że można się zawahać nawet przy własnym imieniu :)

środa, 24 września 2014

Kartkówka z matematyki

Zobaczcie, jak zrobić kartkówkę z matematyki, aby po 10 minutach usłyszeć "Chcemy jeszcze!", a po zebraniu kartek "Błagamy, czy możemy mieć tak częściej?". Potrzeba jedynie odrobiny wysiłku i w miarę ciepły dzień bez deszczu.

wtorek, 23 września 2014

Ortograficzne poszukiwania

Przeglądając blog Superbelfrzy RP natknęłam się na tekst Weroniki Górskiej - Wolniewicz na temat nietypowego rozpoczęcia lekcji szukaniem skrzatów. Pomysł podkradłam i przerobiłam na ortograficzne poszukiwania. 

Zadania tekstowe inaczej

Wszystkie nauczycielki prowadzące ten blog wzięły udział w szkoleniu pt. "Projekt piktografia - jak skutecznie uczyć matematyki". Osobami prowadzącymi byli: prof. Małgorzata Żytko, dr Mirosław Dąbrowski oraz Anna Pregler. Dzięki uczestnictwu w tych wspaniałych warsztatach wiemy, jak ciekawie i mądrze zorganizować zajęcia, bo matematyka to nie tylko słupki i wypełnianie zadań w ćwiczeniach oraz kserowanych kartach pracy. To przede wszystkim zabawy i działania uczniów. 

Często bywa tak, że uczniowie schematycznie rozwiązują zadania tekstowe. Nie czytając treści patrzą tylko na liczby. Od większej odejmują mniejszą, podobne dodają, jednocyfrową i dziesiątkę zazwyczaj mnożą. Stąd pomysł na nieco inny sposób ich rozwiązywania. 

potrzebne pomoce: przygotowane zadanie tekstowe (ilość zależna od ilości grup), klej, nożyczki, kartka, długopis

Przygotowałam uczniom zadanie tekstowe - treść  pomieszana, z nadmiarem danych.


Zadaniem każdej grupy było pocięcie pasków, logiczne ułożenie treści, eliminacja dwóch pytań i wybór jednego poprawnego. 



Potem na dodatkowych suchościeralnych tabliczkach (mogą być zwykłe kartki) dzieci wspólnie rozwiązywały zadanie. Pojawiły się piktogramy zastępujące ilość baśni i lektur. Były też zapisy działań matematycznych. 



Każda grupa pracowała we własnym tempie. Każda grupa wybrała własny sposób rozwiązania zadania. Na tym polegała indywidualizacja procesu kształcenia.  

Aleksandra Schoen-Kamińska, nauczyciel edukacji wczesnoszkolnej w Zespole Szkół nr 3 w Pile, autorka stron KLIKANKOWO oraz PATYCZAKI TABLECIAKI, w swej pracy wykorzystuje nowoczesne techniki informacyjno-komunikacyjne, pracuje z klasą na tabletach.

poniedziałek, 22 września 2014

Matematyczna wieża obliczeniowa

Rachunek pamięciowy? Nic trudnego z matematyczną wieżą obliczeń. Do przygotowania gry potrzebna jest dość wysoka puszka (można w tym celu spałaszować porządną puchę chipsów ;-)), kubeczki plastikowe, marker do płyt CD i kolorowy papier do oklejenia puszek.

Klocki lego dobre na wszystko

Jak byłam mała, to klocki Lego kupowało się w Pewexie. Dziś można kupić je w każdym sklepie zabawkowym. Fakt, nie są tanie, ale za to genialne do zabawy. Oprócz budowania z nich niezliczonych konstrukcji, można je również wykorzystać podczas lekcji.

Matematyczne Palce Jenga

Dzieciaki uwielbiają gry. Gry, to nie tylko uśmiech na twarzy, ale również integracja, motywacja, aktywność poznawcza, budowanie strategii, planowanie, a dla nas, nauczycieli, to przede wszystkim nauka. Palce Jenga to świetna gra towarzyska polegająca na wyciąganiu poszczególnych klocków ułożonych w wieżę i układaniu ich w kolejne piętra. Gra wyzwala wiele emocji i bardzo szybko zyskuje wielu sympatyków.

Głoski, sylaby.

Kartę z obrazkami tniemy na kawałki i rozkładamy odwrócone na dywanie. Obrazków musi być tyle ilu uczniów. Włączamy skoczną muzykę, dzieci w rytm muzyki  podskakują po sali. Gdy muzyka ucichnie szybko podnoszą obrazek, liczą sylaby lub głoski i szukają dziecka, którego obrazek w nazwie ma tyle samo sylab...

Malowanie słowami

Próbniki farb często posiadają ciekawe, unikalne nazwy takie jak "błękitna przystań", "wiosenna nuta" czy "aromat wanilii". Dajemy dzieciom wzornik kolorów farb,

Znajdź swoją parę

Uczniowie stoją w kole. Na sygnał nauczyciela poszukują osoby, która ma taki sam kolor oczu. Jeśli znajdą, tworzą z nią parę. Następnie szukają kolejno osoby, która ma:
- taki sam kolor włosów
- taką samą długość stopy
- taką samą wielkość dłoni
- taki sam wzrost.

niedziela, 21 września 2014

Głoski, sylaby.

Dzieci grają w parach. Każda para otrzymuje kartkę z sześcioma obrazkami oraz kostkę do gry.

Kurtyna

Grupa podzielona jest na dwie drużyny, które siadają na przeciwko siebie. Oddziela je kurtyna zrobiona z koca, zasłonki, obrusa trzymana przez dwoje dzieci.

Imiona

Dzieci siedzą lub stoją w kręgu , potrzebna jest piłeczka. Piłka przekazywana jest z rąk do rąk według wskazówek zegara, dziecko które ma piłkę głośno woła swoje imię.



Ja mam - kto ma?

Przygotowujemy karty w ilości odpowiadającej liczbie dzieci w klasie plus jedna dla nauczyciela. Siadamy w kręgu i zaczyna się nauka poprzez zabawę. Wybrany uczeń czyta informacje z karty np. "Ja mam 0, kto ma 15+3? Pozostali wykonują obliczenie. Jest tylko jedna karta odpowiadająca wynikowi. Kolejny uczeń mówi "Ja mam 18, kto ma 11+5"? Zabawa trwa tak długo, aż zostaną odczytane wszystkie karty. Karty do pobrania TUTAJ. Aleksandra Schoen-Kamińska, nauczyciel edukacji wczesnoszkolnej w Zespole Szkół nr 3 w Pile, autorka stron KLIKANKOWO oraz PATYCZAKI TABLECIAKI, w swej pracy wykorzystuje nowoczesne techniki informacyjno-komunikacyjne, pracuje z klasą na tabletach.

sobota, 20 września 2014

Miejsce po mojej prawej stronie jest puste



Uczestnicy zabawy siedzą w kręgu i mają przydzielone różne liczby. 
Obok rozpoczynającego z prawej strony jest puste miejsce.
Na hasło zapraszam np. sumę liczb 2 i 5 do siebie, wskazany numer siada na wolnym miejscu.
Zabawę kontynuuje ta osoba, obok której z prawej strony zwolniło się miejsce, podając inne zaproszenie np. zapraszam różnicę liczb 7,3.

Domino na matematyce

Klasyczne domino w edukacji matematycznej bardzo dobrze się sprawdza. Sprawia, że lekcja aktywizuje uczniów i sprawia, że lekcja przebiega czynnościowo. Wystarczy zestaw domino na parę i zaczynamy.
Dodawanie oczek na jednym kamieniu domina lub na dwóch,  a nawet na trzech kamieniach.
Porównywanie liczb. Kamienie domina są figurami liczbowymi, więc możemy wprowadzać między nimi znak równości, mniejszości, większości.
Do stu. Siadamy w kręgu i dokładamy poszczególne kamienie dodając liczby. Następnie możemy wracać, zabierając kamień  i odejmując liczby.
"Mydło" czyli zero. Mydło to kamień bez oczek, pozwala wprowadzić młodszym dzieciom pojęcie zera.
Konstrukcje z domino. Można budować, układać, konstruować i tworzyć "efekt domina".


Zabawy z domino sprzyjają indywidualizacji. Uczniowie mogą liczyć we własnym tempie i na wybranym przez siebie poziomie trudności. Wykonują przy tym wiele działań matematycznych. Uczą się bawiąc się i manipulując.

Moi uczniowie w czasie zabaw dowolnych wykorzystali domino do ważenia. Na liczydle "notowali swoje swoje wyniki. Odkryli przy tym jakąś matematyczną prawidłowość ...

Kolorowa sygnalizacja

Pomysł polega użyciu platikowych kubeczków w trzech kolorach jako informacji przekazywanej przez ucznia nauczycielowi. Wykorzystać ją można podczas pracy samodzielnej.

Zaczynamy pracę - kubeczki dnem do góry, niebieski na wierzchu.
Gdy uczeń napotyka trudności przekłada na wierzch kubek żółty. Nauczyciel ma sygnał, a uczeń nadal próbuje sam uporać się z problemem.

Ścieżka opowiadania

Pomysł na ścieżkę opowiadania opublikował na blogu Superbelfrów Krzysztof Jaworski.
Opowiadanie nie jest łatwą umiejętnością , zatem często pomagamy dzieciom historyjką obrazkową.
Tutaj jej modyfikacja. Dzieci wędrują po obrazkach opowiadania, które same stworzyły.




Malowanie poprzedza dyskusja i ustalenie wydarzeń, które warto umieścić na ścieżce oraz przydzielenie ich dzieciom.
Rysować można bezpośrednio na rolce tapety, szarego papieru lub na kartkach z bloku. Wówczas przyklejamy je w odpowiedniej kolejności i tworzymy ścieżkę.
Teraz czas na spacer z opowiadaniem.
Opowiadanie z wędrowaniem po obrazkach jest łatwiejsze, a dzieci słuchające są bardziej skupione.
Przejście po opowiadaniu wszystkich dzieci w ciągu zajęć zajęłoby zbyt dużo czasu i stałoby się nużące, zatem by wszystkie dzieci miały możliwość opowiedzenia, można następnie powiesić ścieżkę opowiadania w widocznym miejscu i zrobić ćwiczenie, które często stosuję przy rożnych okazjach - opowiadanie w parach.

Wydać się może, że w klasie jest wtedy głośno i nie sprzyja to nauce.  Moim zdaniem jest odwrotnie, skupione są na zadaniu i na partnerze i wystarczy umówić się z dziećmi na jakiś sygnał kończący zadanie, by szybko skierować ich uwagę na inną czynność. Dodatkowo stosuję hasło "praca". To sygnał do oceny i w klasie zapada absolutna cisza. Oceniam pracę całej klasy. Jeśli dostaną kolejną naklejkę, okazują głośną aprobatę. Radość i okrzyki, aktywność przez większość czasu, zaangażowanie wielu zmysłów, powiązanie wielu aktywności, to korzyści dla których warto poświęcić dwie godziny lekcyjne.

Wiesława Kopf - nauczycielka edukacji wczesnoszkolnej Zespół Szkół nr 24 w Bydgoszczy. Prowadzi stronę gromadzącą komputerowe gry i zadania edukacyjne http://klasoteka.pl/

piątek, 19 września 2014

"Polowanie" na liczbę

Zabawa z matematyką i nauka w jednym. 

Zabawa z woreczkami


Zabawa z woreczkami do meksykańskiej melodii ludowej "La Raspa" (w oparciu o metodę aktywnego słuchania muzyki Batii Strauss)


Zabawa z pałeczkami czyli odstaw dostaw

Zabawa z pałeczkami w oparciu o węgierską melodię ludową "Czardasz" (wykorzystano metodę aktywnego słuchania muzyki Batii Strauss)


Do tej zabawy każdy uczeń potrzebuje dwóch równej długości patyczków. Tu wykorzystano chińskie pałeczki (tanie i dostępne). W wersji zabawy ruchowej pałeczki zastępują własne nogi. 



Aleksandra Schoen-Kamińska, nauczyciel edukacji wczesnoszkolnej w Zespole Szkół nr 3 w Pile, autorka stron KLIKANKOWO oraz PATYCZAKI TABLECIAKI, w swej pracy wykorzystuje nowoczesne techniki informacyjno-komunikacyjne, pracuje z klasą na tabletach.

czwartek, 18 września 2014

Wyrywaniec

Grę "Wyrywaniec" opisała na blogu Superbelfrów Marlena Beszterda.


Potyczki karciane … na rozgrzewkę, przed rozpoczęciem zajęć, na powtórkę materiału. Emocje gwarantowane. Zabawa wciąga, liczy się spostrzegawczość, szybkość i spryt!

 

Anna Grzegory - logopedka, terapeutka, nauczycielka wczesnoszkolna.Pracuje w Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej Logofigle w Łodzi, gdzie obok tradycyjnych metod wykorzystuje w pracy z dziećmi i dorosłymi nowoczesne technologie.

Duety

Grę "Duety" na blogu Superbelfrów opisała Marlena Beszterda.
Pliki do samodzielnego wydrukowania można pobrać stąd . Znajdziecie tam duety literowe, ortograficzne i inne.



Anna Grzegory - logopedka, terapeutka, nauczycielka wczesnoszkolna. Pracuje w Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej Logofigle w Łodzi, gdzie obok tradycyjnych metod wykorzystuje w pracy z dziećmi i dorosłymi nowoczesne technologie.

Prawa i lewa na twisterze

Rozróżnianie lewej i prawej ręki/nogi to umiejętność nie lada! Uczniowie często się mylą, w szczególności ci młodsi. Ciągle szukamy odpowiednich "namacalnych" pomocy, które pozwolą na zdobycie tej umiejętności. 
Ostatnio wykorzystałam cztery indywidualne plansze, znanej na całym świecie zabawy TWISTER. Nie korzystałam z oryginalnych CD z muzyką. Pierwszy raz to ja byłam instruktorem, potem była już kolejka uczniów. Bardzo proste polecenia: prawa noga na czerwone, lewa ręka na zielone itp. Cieszyły się dzieciaczki, wymyślały coraz to trudniejsze układy.
Pogoda sprzyja, często wychodzimy na plac zabaw, plansze są zawsze zabierane. Aleksandra Schoen-Kamińska, nauczyciel edukacji wczesnoszkolnej w Zespole Szkół nr 3 w Pile, autorka stron KLIKANKOWO oraz PATYCZAKI TABLECIAKI, w swej pracy wykorzystuje nowoczesne techniki informacyjno-komunikacyjne, pracuje z klasą na tabletach.

Klasowy kalendarz urodzinowy uczy

Jest w naszej klasie od niedawna, w postaci babeczek.Na każdej z nich zapisany miesiąc. Świeczki z imionami uczniów i datą. Sprytnie przy każdej babeczce powiesiłam znak rzymski, odpowiadający wybranemu miesiącowi. I... zainteresowanie dzieci duże. Geoplany i gumki recepturki zastąpiły nielubiane kserowane karty pracy. Uczniowie z chęcią tworzyli na nich znak rzymski swego urodzinowego miesiąca.Geoplany wyciągnięte z piwnicy będą teraz używane częściej!!!
Aleksandra Schoen-Kamińska, nauczyciel edukacji wczesnoszkolnej w Zespole Szkół nr 3 w Pile, autorka stron KLIKANKOWO oraz PATYCZAKI TABLECIAKI, w swej pracy wykorzystuje nowoczesne techniki informacyjno-komunikacyjne, pracuje z klasą na tabletach.

środa, 17 września 2014

Patyczki na matematyce

Patyczki do lodów to łatwo dostępny materiał edukacyjny. Może posłużyć do liczenia, budowania figur szukania zależności i wielu innych matematycznych czynności.
Oto niektóre propozycje:
Patyczki jako liczmany. Możemy dodawać, odejmować, mnożyć i dzielić.
Znaki rzymskie. Świetna zabawa i manipulacja zamiast kserówki. Przy okazji pytanie: Ile potrzebuję patyczków do utworzenia znaków rzymskich od 1 do 10? Jaką zauważasz prawidłowość w tworzeniu tych znaków?

Figury geometryczne. Można układać różne figury otwarte i zamknięte. Uczniowie same dochodzą do nazywania ich: pięciobok, sześciobok itp.,

Łamigłówki i szukanie zależności. To świetne zadanie, zmuszające dzieci do działania i myślenia. Sprawdza się już w klasie pierwszej. Uczniowie manipulują, budują i liczą. Znajdują zależności między liczbami.
Ułóż kwadrat z patyczków. Ile potrzebujesz patyczków? Dołóż jak najmniejszą liczbę patyczków tak, aby powstały dwa kwadraty, ... trzy kwadraty...., cztery kwadraty...
Litery i cyfry. Uczniowie mogą układać litery, cyfry strzałki (w prawo, w lewo), układać kody i różne dowolne obrazy.
Lekcja z patyczkami w klasie pierwszej mija bardzo szybko. Zaletą takich zajęć jest pełna indywidualizacja (jeżeli zgromadzimy dużą ilość patyczków. Przeprowadzamy je poza ławkami (na dywanie). Wszyscy są zaangażowani. Uczniowie nie czują, że się uczą.

wtorek, 16 września 2014

La puf


La puf!

La puf - nieco wolniej ;)

Parzyste, nieparzyste




pomoce: kartoniki z liczbami 1-20

Uczniowie otrzymują kartki z liczbami 1-20 (zakres liczbowy może być większy, ilość liczb również). Uczniowie ustawiają się tak, by każda następna liczba była o 2 większa. W ten sposób powstały dwa rzędy. Uczniowie sami doszli do wniosku, że jeden ciąg to liczby parzyste, a drugi nieparzyste. 




Zgadnij, jaka to liczba?


 Prowadzący zwraca się do dzieci -"O jakiej liczbie myślę?" Dzieci podają propozycje
(najpierw ustalamy zakres np. od 0 do 10 lub wyświetlamy na tablicy w postaci chodniczka liczbowego)

Na propozycje dzieci prowadzący odpowiada "za mało", "za dużo".
Np. pomyśleliśmy liczbę 6, dziecko pyta: Czy to jest liczba 7? Odpowiadamy "za dużo" Czy tą liczbą jest 4? Odpowiadamy "za mało" I tak aż do odgadnięcia liczby. Można ustalic limit pytań - np. pięć.

Niewidoczne kropki

Plansza zegara lub plansza z cyframi 1-12 dla pary/jednego dziecka, 2 kostki z oczkami 1-6 lub cyframi 1-6, żetony w innych kolorach.

Patyczaki

wersja łatwiejsza: uczniowie stoją naprzeciwko nauczyciela, który w różny sposób układa ręce i nogi. Zadaniem uczniów jest odzwierciedlenie figury pokazanej przez nauczyciela. Gdy uczniowie znają już tą zabawę, prowadzącym może być dziecko. 

wersja trudniejsza: jak wyżej, tylko uczniowie muszą zwrócić uwagę na pojęcia lewa/prawa noga i ręka (a w odniesieniu do nauczyciela jest lustrzane odbicie). 

Układy figur może pokazywać nauczyciel, uczeń. Można też wykorzystać zamieszczone poniżej piktogramy. Ta zabawa tak spodobała się moim uczniom, że nazwali się PATYCZAKAMI. Podczas jej trwania w mojej klasie panuje idealna cisza!