Jak zorganizować całoroczny projekt przyrodniczy, który nie tylko pokaże dzieciom, jak zmienia się przyroda, ale będzie je uczył systematyczności, kreatywności i wytrwałości.
Taki projekt planowałam już w poprzednich latach, ale ostatecznie nie wzięłam się za to nigdy wystarczająco wcześnie... Kończyło się zawsze na krótkich jednorazowych spacerach. WWo tym roku byłam gotowa jeszcze przed nadejściem września.
Projekt przyrodniczy - ROK W MIEŚCIE.
Przebieg
W każdym miesiącu przeznaczam jeden dzień - 3, 4 lekcje na spacer i pracę przyrodniczą.
Dzień składa się z dwóch części:
1. Spacer - co miesiąc wybierać będziemy się w to samo miejsce. W moim przypadku teren niedaleko szkoły. Jest tam park składający się zarówno z terenów łąkowych, jak i zadrzewionych fragmentów. Co więcej mamy niewielki zbiornik wodny! Dzięki temu będziemy mogli obejrzeć przyrodę kilku różnych terenów za jednym razem.
Z racji, iż ma to być comiesięczne wyjście, teren musi znajdować się blisko. Tak, aby dotrzeć tam pieszo. Inaczej obawiam się, że zimą mogłabym znaleźć kilka wymówek...
Na spacer dzieci zabierają: notatnik z czystymi kartkami, lupy, aparaty/smartfony, lornetki.
Działania na spacerzeW czasie spaceru będziemy wspólnie obserwować przyrodę, rozmawiać o tym, co widzimy, co się zmienia. Będzie fragment wspólnego czasu, aby zwrócić uwagę dzieci na ważniejsze elementy, dać pomysły do działania. Druga część - główna - to samodzielne obserwacje, eksplorowanie terenu. Uczniowie będą robić notatki, rysunki, zdjęcia, można będzie wziąć coś do zasuszenia - raczej z ziemi - nie zrywamy!
2.
Praca w saliBędziemy tworzyć
Wielką Księgę Obserwacji Przyrodniczych
ROK W PARKU
Możecie u siebie nadać tytuł Rok w lesie, na łące itp...
Po powrocie ze spaceru uczniowie będą wykonywali jedną stronę swojej księgi.
Porady praktyczne
Co miesiąc strona formatu A3, 10 miesięcy=10 stron plus twardsza okładka.
Książki zostają w szkole, w sali. Rozumiem, że niektóre dzieci będą chciały zabrać je do domu, aby dokończyć. Można! Jednak poza tymi przypadkami, książki leżą w jednym miejscu. Wszystkie razem. Aby żadna nie "zaginęła".
Sabina Piłat. Nauczycielka klas I - III w szkole podstawowej. Pracowała także w przedszkolach prowadząc zajęcia przygotowania do nauki czytania i pisania, na rok została lektorem angielskiego w Madrycie, a także dziennikarką w warszawskim wydaniu Gazety Stołecznej. Prywatnie oswaja nowe technologie, maluje kolczyki i jeździ po świecie. 
